Mesut KOSUCU - Devletin Öğrenim ve Katkı Kredileri Ayıbı

Contact

mkosucu@gmail.com

Friday, November 14, 2008

Devletin Öğrenim ve Katkı Kredileri Ayıbı

Merhabalar

Yazmamak için kendimi çok zorladım ama, internette günlerdir yaptığım araştımalar sonucunda, benim gibi mağdur olan binlerce insan olduğu kanaatine vardım ve içimden gelenleri yazdım. Konunun içeriği şöyle.

2001 yılında üniversite sınavına girerek Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Bölümünü kazandım. Maddi sıkıntılardan dolayı devletten öğrenim ve katkı kredisi talebinde bulundum. Hazırlık sınıfının ilk döneminin sonunda öğrenim kredisi çıktığını öğrendim ve senet imzalamak için notere gittim. İmza attığım rakam 8 milyar civarında bir meblağdı. O zaman başka çıkar yol olmadığı için bu krediyi almanın her öğrenci arkadaşımız için beni çok rahatlatacığını düşündüm ve "senet"e imzayı attım. Hemde noter eşliğinde...
5 yıl boyunca bu krediyi devletten aldım. Okul biter bitmez eğitimimi sürdürme amacı ile burslu olarak yurtdışına gittim. Yurtdışı eğitimimin ilk yılının sonunda, tatil amaçlı Türkiye'ye geldim. Arkadaşlar arasında geçen konuşmalardan, benimde öğrenim kredisini ödeme zamanım geldiğini tahmin ettim. Hemen Kredi ve Yurtlar Kurumunu aradım. Durumumu izah ettim, yurtdışında yüksek lisans yaptığımı, hala öğrenci olduğumu kredinin geri ödemesini yapamayacağımı
anlattım ve ertelenmesini talep ettim.

Verilen cevap şaka gibi; "Yurtdışında yüksek lisans yapmanız borcunuzu ertelemez".
"Peki ben size soruyorum; bunu nasıl ödeyeceğim" dedim? Sigortanız yoksa erteleriz dediler. Neyseki; sigortam olmadığınısöyledim, bu şekilde ödememi biryıl erteleyebileceklerini söylediler. Dilekçemi yazdım ve borcum 1 yıl ertelendi.

Eğitimime devam etmek için tekrar yurtdışına çıktım. İkinci yılımı bitirip geldiğimde yazın, tatilde çalıştığım şirket, sigortasız işçi çalıştırmadığı için, SSK girişimi yaptı. 4 ay kadar SSK primlerimi ödedikten sonra tekrar eğitimimin son aşamasını tamamlamak için yurtdışına çıktım.

İki gün önce yurtdışından kredi yurtlar kurumunu aradım, borcumu tekrar erteleletmek ve öğrenci olduğumu bildirmek için. Yaşadıklarım kelimenin tam anlamı ile, içler acısıydı. Neden mi?

Piyango zaten aramaya başlarken vurdu... 15. denemenin sonunda Kredi Yurtlar Kurumu'nundan bir memur arkadaşla görüşme şansını elde ettim. Telefonu karşılayan otomatik sekreterin söylediği numaraları tuşluyorsanız, 2 dk sonra telefon yüzünüze kapanıyor, yada aradığınız kişi hep meşgul oluyor. Acaba bu kurumda bir kişimi çalışıyor diye sordum kendime. Sonra memur arkadaşa ulaştım... Zaten kendisinin arayanı karşılama şekli, "Hah! Devlet kurumuydu değil mi bu aradığım?" diye sorduruyor kendinize. Kendisine durumumu izah ettim. Öğrenci olduğumu, sigortamın bi süre ödendiğini, fakat işsiz olduğumu, bunu kanıtlayabileceğimi detaylarına kadar anlattım.

Cevap: "1 gün bile sigortanız ödenmiş ise, ödemek zorundasınız..." Başta çok oturmaktan sıkılan bir memur arkadaşın yaptığı şaka sandım... Bir tebessüm ettim ve tekrar durumu ikinci kez açıkladım.

Cevap: "Mevzuat bunu söylüyor ödeyeceksiniz!"

Dedim ki, "Hanım efendi, ben işsizim, öğrenciyim... Ne benim, nede ailemin bu parayı ödeyecek durumu var şu an, eğitimimi tamamlayıp işe girdikten sonra, elbette bu paranın geri ödemesini yapacağım, çünkü başkası kullanacak bu parayı. Sizce bu yasada yada mevzuatta bir saçmalık sözkonusu değilmi?"

Cevap: "Kardeşim parayı banamı ödüyorsunuz?"

Gülermisin ağlarmısın... Karşımdaki arkadaş laftan anlamadığı için, yada anlamak istemediği için,
"İyi günler hanım efendi" dedim ve telefonu kapadım. Sonra oturup uzun uzun düşündüm...

Tamamen saçmalıklar silsilesi. Bu mevzuatı çıkaran "devlet büyükleri veya yetkililer", bunu çıkarırken, çalışmayan insanları, yurtdışında yüksek lisans, doktora yapan insanları hiçmi akıl edemediler?

Yurtdışını bir kenara bırakalım, insanlar işlere giriyorlar, işlerden ayrılıyorlari kovuluyorlar vs.
Bu insanlar çalışmadıkları zaman doğal olara sigorta primleri ödenmiyor.. Bu durumda bu insanlar bu borcu nasıl ödeyecekler. Heryer devlet kapısı değil ki, kapağı attıktan sonra yerinizden oynamayasınız... Özel sektörde çalışan her insanın çıkarılma tehlikesi herzaman var olmuştur. Bu durumu neden kimse göz önünde bulundurmadı, büyük merak konusu...
Daha vahim bir durum ise, 5 yılda verilen kredileri 3 yılda geri istemeleri... Adalet bunun neresinde? Bunuda sormak lazım...Soracak birini bulursak...

Bir diğer konu ise faiz...Kredi Yurtlar Kurumundaki memur arkadaşla konuşurken, bu parayı ödemesem faiz ne kadar öderim diye sorma gafletinde de bulundum tabi.
Ödenmeyen her taksit için, yani 750 YTL, bu para üzerinden "Günde" %0,6, yani binde 6 faiz işliyormuş. Bunun adı resmen soygun... İnsan soruyor kendine; Faiz haram değilmiydi(?) Devletimiz resmen haram para yiyor(!) Yoksa kâr payımı(?)

Sonuç olarak;

Mantıksız kurallar üzerine kurulmuş bir mevzuat ile, ödedeği sadaka gibi krediyi, burnumuzdan getiren anlayışa ne demeli... Sonrada beyin göçünden şikayet ederiz... Gidenin gelmemesinden şikayet ederiz...Neden gelsin ki? Mesela ben; neden geleyim? Geldiğimde elinde kağıt 8 milyarı isteyen bir kurum beni karşılayacak... Neden geleyim? Gelmek isteyen bile gelmekten vazgeçiyor...
Çok bariz bir örnektir; Amerikan üniversiteleri bizim öğrencilerimize araştırma yapmaları için karşılıksız burs veriyor... Bizim kurumlarımız, bırakın vermeyi, elimizde olana göz dikmiş durumdalar... Bu durumdan mağdur olan binlerce insan olduğuna eminim.Bunu ancak toplu bir hareket ile gündeme getirebiliriz düşüncesindeyim...
Bu yazıyı okuyan arkadaşlar, ben bu konu için bir web platformu kurup dilekçe toplayacağım. Destek vermek isteyenler, lütfen mkosucu@gmail.com adresini kullanarak benimle iletişime geçsinler. İleriki günlerde sözkonusu web platformunuda burdan duyuruyor olacağım. Sesimizi duyurmanın zamanı geldi...

Saygılar

Friday, November 14, 2008 3:00:31 AM (GMT Standard Time, UTC+00:00)

Comments [0] -

Genel

Comments are closed.